Standartlar
Standartlar
| STANDART NO | STANDART ADI | AÇIKLAMA |
|---|---|---|
| ISO 11357-6 | Plâstikler- Diferansiyel taramalı kalorimetri (dsc)- Bölüm 6: Oksidasyon indüksiyon süresi (izotermal OIT) ve oksidasyon indüksiyon sıcaklığının (dinamik OIT) belirlenmesi | EN 11357-6 standardı bir plastik malzemenin yüksek sıcaklık altında oksijenle temas ettiğinde ne kadar süre boyunca bozulmadan (oksitlenmeden) dayanabileceğini ölçer. Plastik ürünün fabrikadan çıktıktan sonra sahada yapılacak ısıl işlemlere (kaynak vb.) ve uzun yıllar boyunca oksijenin yıpratıcı etkisine karşı ne kadar "genç ve dirençli" kaldığını sayısal (dakika bazında) olarak kanıtlayan laboratuvar test standardıdır |
| ISO 1167-1 | Termoplastik borular, ekleme parçalan ve takımlar-Sıvıların taşımasında kullanılan-İç basınca direncin tayini-Bölüm 1: Genel yöntem | EN ISO 1167-1, bir HDPE borunun veya elektrofüzyon ek parçanın, şebekeye döşendikten sonra içinden geçen akışkanın basıncına dayanıp dayanamayacağını, kaynak yerlerinden patlayıp patlamayacağını ve toprak altında taahhüt edilen onlarca yıllık ömrü sunup sunamayacağını laboratuvarda kontrollü olarak test eden ana çerçeve standarttır. |
| EN 12099 | Plastik boru sistemleri-Polietilen boru malzemeleri ve elemanlan-Uçucu madde muhtevasının tayini | EN 12099 standardı polietilen (PE) ham maddelerinin, ek parçalarının veya borularının 105 °C sıcaklıkta buharlaşan uçucu madde (nem, solvent kalıntıları veya düşük moleküllü bileşenler) oranını ölçmeye yarar. Ham maddenin içinde hapsolmuş ve yüksek ısıda gaz yapabilecek zararlı nem/uçucu madde barındırmadığını laboratuvarda kanıtlar |
| ISO 3126 | Plastik boru sistemleri – Plastik bileşenler – Boyutların tayini | EN ISO 3126 standardı, plastik boru sistemlerindeki tüm bileşenlerin boyutlarının (et kalınlığı, çap, ovalik, boy vb.) nasıl ölçüleceğini ve bu ölçümlerin hangi hassasiyetteki cihazlarla yapılacağını belirler. |
| EN 12118 | Plastik boru sistemleri -Termoplastiklerdeki rutubet muhtevasının kulometri metodu ile tayini | TS EN 12118 standardı malzeme bünyesindeki nem oranını mikroskopik düzeyde denetleyerek ekstrüzyon/enjeksiyon proseslerinde ve saha kaynak operasyonlarında porozite (boşluk) kaynaklı yapısal zafiyetlerin oluşmasını engellemeye yarar |
| EN ISO 1133-1 | Plâstikler – Erimiş termoplâstiklerin kütlesel akış hızının (mfr) ve hacimsel akış hızının (mvr) tayini -Bölüm 1:Standard yöntem | EN ISO 1133-1 standardı plastik bir ham maddenin ısıtılıp eritildiğinde ne kadar kolay veya ne kadar zor aktığını (viskozitesini) ölçer. |
| ISO18553 | Poliolefin borular, boru bağlantı parçaları ve bileşiklerde pigment veya karbon siyahı dağılımı derecesinin değerlendirilmesi için deney yöntemi | ISO18553 standardı polietilen boru ve ek parçaların içindeki renk/UV koruma pigmentlerinin malzeme içinde ne kadar homojen yayıldığını mikron mertebesinde inceleyen ve kümelenme hatalarını tespit eden bir mikroyapı kalite kontrol standardıdır |
| EN ISO 12162 | Termoplastik malzemeler-Basınç uygulamalarda kullanılan boru ve ekleme parçaları- Sınıflandırma ve işaretlerle gösterme-Toplam servis (tasarım) katsayısı | ISO 12162 standardı akışkan taşınmasında kullanılan termoplastik malzemelerin (PE, PP, PVC, PVDF vb.) baskı ve gerilim altında uzun dönemli dayanım gücünü sınıflandırmayı ve boruların güvenle çalışabileceği Tasarım Gerilmesi (Design Stress) değerini hesaplamayı düzenler. Malzemenin PE80 mi PE100 mü olduğunu belirler. |
| EN ISO 13478 | Termoplastik borular-Akışkanların taşınmasında kullanılan-Hızlı çatlak ilerlemesine mukavemetin tayini (RCP)-Tam ölçüde yapılan deney | ISO 13478 standardı, basınçlı plastik boru hatlarında harici bir darbe sonucu oluşabilecek ve süratle kilometrelerce ilerleme riski taşıyan ani ve hızlı yırtılma (RCP) mekanizmasını tam ölçekli saha simülasyonlarıyla test eder. |
| EN ISO 13479 | Poliolefin borular-Sıvıların taşınmasında kullanılan-Çatlak ilerlemesine mukavemetin tayini-Çentikli borular üzerinde yavaş çatlak ilerlemesi deneyi (çentik deneyi) | ISO 13479 standardı, borunun toprak altında maruz kaldığı taş batması veya derin çizikler gibi noktasal gerilimler nedeniyle yıllar içerisinde sinsi bir şekilde meydana gelebilecek yavaş çatlak ilerlemesi (SCG) ve sızdırma riskini mekanik çentik yöntemiyle laboratuvarda ölçer. |
| EN ISO 1183-1 | Plastikler-Gözeneksiz plastikler-Yoğunluk tayin metotları-Bölüm 1: Daldırma metodu, sıvı piknometre metodu ve titrasyon metodu | ISO 1183-1 standardı hücresel olmayan (gözeneksiz) plastiklerin yoğunluğunun (density) belirlenmesinde kullanılan laboratuvar metotlarını düzenler. Sektörde genellikle polietilen (PE100, PE80 vb.) granüllerin veya bitmiş boru/ek parça numunelerinin kütle/hacim oranını milimetrik olarak ölçmek için bu standart esas alınır. |
| EN ISO 9080 | Plastik boru ve kanal sistemleri termoplastik boru malzemelerinin uzun süreli hidrostatik mukavemetinin extrapolasyon yöntemiyle tayini | ISO 9080 standardı plastik boru malzemelerinin farklı sıcaklık ve yüksek basınçlar altında laboratuvarda gerçekleştirilen hızlandırılmış test verilerini temel alarak, ürünün uzun dönemli mekanik mukavemetini istatistiksel modellerle analiz eder. Bu standart, borunun şebekedeki en az 50 yıllık işletme ömrünü ve güvenle dayanabileceği nihai çevre gerilmesi sınırlarını matematiksel ekstrapolasyon yöntemiyle (SEM) taahhüt etmeye yarar. |
| ISO 6964 | Polyolefin boru ve ek parçaları - Kalsinasyon ve piroliz yoluyla karbon siyahı içeriğinin belirlenmesi - Deney yöntemi | ISO 6964 standardı boru ve ek parçalarının (fittings) üretiminde kullanılan ham maddelerin veya bitmiş ürünlerin içindeki karbon siyahı (carbon black) miktarını tayin etmek için kullanılan uluslararası bir test standardıdır. Standartlara göre bu oran kütlece %2.0 ile %2.5 aralığında olmalıdır. |
| ISO 13950 | Plastik Boru ve Ekleme Parçaları – Elektrofüzyon bağlantılar için otomatik tanıma sistemi | ISO 13950 standardı plastik boru sistemlerine ait elektrofüzyon bağlantı elemanlarının üzerinde yer alan ve kaynak parametrelerini içeren barkodların veri yapısını ve kodlama kurallarını belirler. EF Ek parçanın üzerindeki kaynak barkodu bu standarda göre hazırlanır. |
| ISO 12176-1 | Plastik Boru ve Ekleme Parçaları - Polietilen sistemlerinin kaynak birleştirme ekipmanı Bölüm 1: Alın Kaynak | ISO 12176-1 standardı polietilen boru hatlarının yapımında kullanılan alın kaynak makinelerinin teknik gereksinimlerini, performans şartlarını belirler |
| ISO 12176-2 | Plastik Boru ve Ekleme Parçaları - Polietilen sistemlerinin kaynak birleştirme ekipmanı Bölüm 2: Elektrofüzyon | ISO 12176-2 standardı polietilen boru hatlarının yapımında kullanılan elektrofüzyon makinelerinin teknik gereksinimlerini, performans şartlarını belirler |
| ISO 12176-3 | Plastik Boru ve Ekleme Parçaları - Polietilen sistemlerinin kaynak birleştirme ekipmanı Bölüm 3: Operatör kartı | ISO 12176-3 standardı polietilen boru hatlarının yapımında görev alan kaynak operatörünün kimlik kartını ve barkod sistemini belirler |
| ISO 12176-4 | Plastik Boru ve Ekleme Parçaları - Polietilen sistemlerinin kaynak birleştirme ekipmanı Bölüm 4: İzlenebilirlik barkodu | ISO 12176-4 standardı polietilen boru hatlarının yapımında kullanılan pe ek parçaların izlenebilirlik bilgilerini ve barkod sistemini belirler. Bu barkodda ürün bilgisi, üretici bilgisi, çap bilgisi, ürün parti no, SDR değeri, Hammadde parti no bilgileri bulunur |
| ISO 12176-5 | Plastik Boru ve Ekleme Parçaları - Polietilen sistemlerinin kaynak birleştirme ekipmanı Bölüm 5: İki boyutlu veri kodlaması ve veri alışveriş formatı | ISO 12176-5 standardı bir 2D barkod + dijital izlenebilirlik + veri değişim standardıdır. PE boru sistemlerinde ürün ve kaynak verisinin okunmasını, kaydedilmesini ve aktarılmasını standartlaştırır. |
| EN 682 | Elastomerik Contalar-Gaz ve hidrokarbon sıvıların taşınmasında kullanılan boru ve ekleme parçaları contalann malzeme özellikleri | EN 682 standardı gaz yakıtlar ve sıvı hidrokarbon türevlerini taşıyan boru hatları ile bağlantı elemanlarında kullanılan elastomerik (kauçuk) sızdırmazlık bileşenlerinin kimyasal, fiziksel ve mekanik performans gereksinimlerini düzenler. |
| EN 1716 | Plâstik boru sistemleri - Polietilen (pe)delicili t'ler- Monte edilmiş delicili t için darbe mukavemetinin tayini | TS EN 1716 standardı, polietilen boru şebekelerinde kullanılan elektrofüzyon servis te'lerin, mekanik darbe yüklerine karşı direncini belirleyen bir test metodudur. |
| ISO 17778 | Plastik boru sistemleri-Ekleme parçalan, vanalar ve yardımcı ekipmanlar-Gaz debisi basınç düşmesi ilişkisinin tayini | ISO 17778 standardı, plastik boru şebekelerinde yer alan vana, bağlantı elemanı ve yardımcı bileşenlerin içinden geçen gaz akış hızı ile bunun sonucunda oluşan hidrolik basınç düşümü arasındaki ilişkiyi belirleyen deneysel test metodudur |
| ISO 17885 | Boru sistemleri-Basınçlı boru sistemleri için mekanik bağlantılı fittingsler | ISO 17885 standardı, plastik boru şebekelerinde kullanılan mekanik bağlantı elemanlarının ve geçiş parçalarının yapısal tasarım, boyut ve performans gereksinimlerini belirleyen uluslararası standarttır. |
| ISO 13953 | Borular ve ekleme pargalan-Polietilen (PE)-Alın kaynaklı bir bağlantıdan alınan deney parçalannın çekme mukavemetinin ve hasar tipinin belirlenmesi | ISO 13953 standardı, polietilen boru sistemlerine ait 90mm'den küçük alın kaynaklı bağlantıların eksenel çekme mukavemetini ve kırılma tipi karakteristiklerini belirleyen mekanik test metodudur |
| ISO 13954 | Plastik borular ve ekleme parçalan-Anma dış çapı 90 mm veya daha büyük olan elektrik eritmeli polietilen (PE) takımlar için sıyırarak ayırma deneyi | ISO 13954 standardı, nominal dış çapı 90 mm ve üzerinde olan polietilen boru sistemlerine ait elektrofüzyon bağlantılarının dekohezyon (ayrılma) direncini belirleyen mekanik ezme (kırma) test metodudur. |
| ISO 13955 | Plastik borular ve ekleme parçalan-Elektrik eritmeli polietilen (PE) takımlann sıkıştırarak aynlması deneyi | ISO 13955 standardı, özellikle nominal dış çapı 90 mm'nin altında olan polietilen boru sistemlerine ait elektrofüzyon bağlantılarının dekohezyon (ayrılma) direncini belirleyen mekanik test metodudur. |
| ISO 13956 | Plastik borular ve ekleme parçaları- Yapışma mukavemetinin tayini- Polietilen (PE) takımlar için yırtılma deneyi | ISO 13956 standardı, polietilen boru hatlarında kullanılan elektrofüzyon semer tipi bağlantı elemanlarının kaynak ara yüzeyindeki dekohezyon (ayrılma) direncini sıyırma yöntemiyle belirleyen mekanik test metodudur. |
| EN 1555-1 | Plastik boru sistemleri-Gaz yakıtlann taşınmasında kullanılan-Polietilenden (PE)- Bölüm 1:Genel | EN 1555-1 (Genel) standardıı, standartta kullanılan terimleri, tanımları, sembolleri ve kısaltmaları açıklar. Gaz hatlarında kullanılacak polietilen ham maddesinin (PE100 veya PE80) genel özelliklerini, MRS (Minimum Gerekli Mukavemet) sınıflandırmasını, yoğunluk ve renk (genellikle sarı, siyah veya sarı şeritli siyah) kriterlerini düzenler. |
| EN 1555-2 | Plastik boru sistemleri-Gaz yakıtların taşınmasında kullanılan-Polietilenden (PE)- Bölüm 2:Borular | EN1555-2 (Boru) standardı boruların anma dış çaplarını ($d_n$), et kalınlıklarını ($e$) ve bunlara ait milimetrik toleransları belirler. Borunun üzerine basılacak izlenebilirlik markalama bilgilerini tanımlar. Ayrıca borunun geçmesi gereken hidrostatik basınç, uçucu madde, geri çekme (boyutsal kararlılık) ve darbe testlerini hükme bağlar. |
| EN 1555-3 | Plastik boru sistemleri-Gaz yakıtların taşınmasında kullanılan-Polietilenden (PE)- Bölüm 3:Ekleme parçaları | EN1555-3 (Ek parça) standardı ek parçaların geometrik boyutlarını, elektriksel güvenlik özelliklerini (rezistans telleri, pimler) ve barkod sistemini düzenler. Bu parçaların fabrikada tabi tutulduğu kırma (crush), şerit soyma (peel) ve basınç testlerinin limitlerini belirler. |
| EN 1555-4 | Plastik boru sistemleri-Gaz yakıtların taşınmasında kullanılan-Polietilenden (PE)- Bölüm 4:Vanalar | EN1555-4 (Vana) standardı vanaların gövde tasarımı, sızdırmazlık elemanları (contalar), açma-kapama tork değerleri ve gaz akış kapasitesi ($K_v$) kriterlerini koyar. Vanaların hat ömrü boyunca maruz kalacağı iç basınç, bükme gerilimi ve sızdırmazlık performans testlerini tanımlar. |
| EN 1555-5 | Plastik boru sistemleri-Gaz yakıtların taşınmasında kullanılan-Polietilenden (PE)- Bölüm 5:Sistemin amacına uygunluğu | EN1555-5 (Amaca uygunluk) standardı Parçaların birbirleriyle olan mekanik ve termal uyumunu inceler. Sahada yapılan alın ve elektrofüzyon kaynaklarının çekme ve soyma (sıyırma) dirençlerini, sistemin bir bütün olarak sızdırmazlığını ve basınca karşı dayanımını doğrulamak için yapılması gereken nihai tip testlerini (Type Tests) düzenler. |
| ISO 4433-1 | Termoplastik borular-Kimyasal sıvılara dayanıklılık-Sınıflandırma- Bölüm 1: Daldırma deneyi metodu | ISO 4433-1 standardı, termoplastik borulama bileşenlerinin agresif kimyasal sıvılara karşı direncini belirleyen genel laboratuvar daldırma metodolojisini ve ortak test kurallarını düzenler. |
| ISO 4433-2 | Termoplastik borular-Kimyasal sıvılara dayanıklılık-Sınıflandırma- Bölüm 2:Poliolefin borular | ISO 4433-2 standardı, daldırma testi sonrasındaki kütlesel ve mekanik değişimleri analiz ederek polietilen (PE) ve polipropilen (PP) gibi poliolefin esaslı boruların kimyasal uygunluk ve direnç sınıflarını tescil eder. |
| EN 681-1 | Elastomerik contalar-Su ve drenaj uygulamalarında kullanılan-Malzeme özellikleri- Bölüm 1 : Lastik | EN 681-1 standardı, su ve drenaj altyapı şebekelerinde kullanılan elastomerik sızdırmazlık elemanlarının fiziksel, mekanik ve kimyasal performans gereksinimlerini belirleyen uluslararası normdur. |
| EN 681-2 | Elastomerik contalar-Pis su ve drenaj uygulamalarındaki boru bağlantılarında kullanılan-Malzeme özellikleri-Bölüm 2: Termoplastik elastomerleri | EN 681-2 standardı, su ve atık su altyapı şebekelerinde kullanılan termoplastik elastomer (TPE) esaslı sızdırmazlık elemanlarının fiziksel, kimyasal ve mekanik gereksinimlerini belirleyen uluslararası normdur. |
| EN ISO 3503 | Plastik boru sistemleri-Basınçlı, poliolefin boru ve ekleme parçaları arasındaki mekanik bağlantılar-Bükülmüş boru sisteminin iç basınç altında sızdırmazlık tayini | EN ISO 3503 standardı, plastik boru şebekelerinde yer alan mekanik bağlantı elemanlarının belirli bir bükme gerilimi ve eş zamanlı iç basınç altındaki sızdırmazlık karakteristiğini belirleyen deneysel test metodudur. |
| EN ISO 3458 | Plastik boru sistemleri – Basınçlı borular ile bağlantı parçaları arasındaki mekanik bağlantılar – İç basınç altında sızdırmazlık deney metodu | EN ISO 3458 standardı, plastik boru şebekelerinde kullanılan mekanik bağlantı elemanlarının harici gerilimlerden bağımsız olarak, sadece dahili hidrostatik basınç altındaki sızdırmazlık performansını belirleyen laboratuvar test metodudur |
| EN 12201-1 | Basınç altında içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve drenaj suyu için plâstik boru sistemleri – Polietilen(PE) – Bölüm 1: Genel | EN 12201-1 (Genel): Altyapı su şebekelerinde kullanılacak polietilen (PE) ham maddelerinin mekanik ve fiziksel özelliklerini, MRS sınıflandırmasını ve renklendirme esaslarını belirleyen genel teorik kılavuzdur. |
| EN 12201-2 | Basınç altında içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve drenaj suyu için plâstik boru sistemleri – Polietilen(PE) – Bölüm 2: Borular | EN 12201-2 (Borular): İçme ve kullanma suyu hatlarında kullanılan düz polietilen boruların anma çaplarını, et kalınlıklarını, boyutsal toleranslarını ve fabrikasyon hidrostatik basınç test kriterlerini düzenleyen imalat standardıdır. |
| EN 12201-3 | Basınç altında içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve drenaj suyu için plastik boru sistemleri – Polietilen(PE) – Bölüm 3: Ekleme Parçaları | EN 12201-3 (Bağlantı Parçaları): Şebeke kurulumunda kullanılan alın kaynaklı enjeksiyon ve elektrofüzyon bağlantı elemanlarının geometrik boyutlarını, elektriksel güvenlik sınırlarını ve mekanik performans gereksinimlerini tanımlayan normdur. |
| EN 12201-4 | Basınç altında içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve drenaj suyu için plâstik boru sistemleri – Polietilen(PE) – Bölüm 4: Vanalar | EN 12201-4 (Vanalar): Polietilen su dağıtım hatlarında akış kontrolünü sağlamak amacıyla entegre edilen plastik esaslı (PE) vanaların sızdırmazlık, tork, gövde mukavemeti ve hidrolik tasarım şartnamelerini belirleyen standarttır. |
| EN 12201-5 | Plastik boru sistemleri-igme ve kullanma suyu igin- Polietilen (PE)-Bölüm 5: Sistemin amacma uygunluğu | EN 12201-5 (Sistem Amacına Uygunluk): Boru, vana ve bağlantı parçalarının sahada birleştirilmesiyle oluşturulan bütünsel düzeneğin, mekanik uyumluluğunu ve kombine yükler altındaki sızdırmazlık kararlılığını test eden doğrulama standardıdır. |
| CEN/TS 12201-7 | Basınç altında içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve drenaj suyu için plâstik boru sistemleri – Polietilen(PE) – Bölüm 7: Uygunluk değerlendirme kılavuzu | EN 12201-7 (Uygunluk Değerlendirmesi): İmalatçıların kalite kontrol süreçlerini, ürün belgelendirme esaslarını, test sıklıklarını ve üçüncü taraf denetim mekanizmalarını düzenleyen bağımsız uygunluk ve sertifikasyon kılavuzudur. |
| DVS 2207-1 | Polietilen (PE) Boru ve Ek Parçalarının Kaynağı | DVS 2207 standardı, termoplastik boru sistemlerinin termal birleştirme (alın, elektrofüzyon ve soket kaynağı) operasyonlarına ait sıcaklık, basınç ve zaman parametrelerini malzeme spesifikasyonlarına göre optimize eden uluslararası endüstriyel uygulama kılavuzudur. |
| ISO 4427-3 | Basınç altında içme ve kullanma suyu, kanalizasyon ve drenaj suyu için plastik boru sistemleri – Polietilen(PE) – Bölüm 3: Ekleme Parçaları | ISO 4427-3 standardı, polietilen esaslı su şebekelerinde kullanılan enjeksiyon ve elektrofüzyon bağlantı elemanlarının boyutsal toleranslarını ve mekanik performans kriterlerini belirleyen uluslararası imalat standardıdır |
| ISO 4437-3 | Plastik boru sistemleri-Gaz yakıtların taşınmasında kullanılan-Polietilenden (PE)- Bölüm 3:Ekleme parçaları | ISO 4437-3 standardı, polietilen esaslı gaz şebekelerinde kullanılan enjeksiyon ve elektrofüzyon bağlantı elemanlarının boyutsal toleranslarını ve mekanik performans kriterlerini belirleyen uluslararası imalat standardıdır |

